این طرح هنوز اجرا نشده‌است!درياچه اروميه از جمله تفريحگاه‌های ايران است. جزيره‌ای در این درياچه، با نام "آرزو"، برای تفريح زنان در نظر گرفته شده، که هيچ مردی به آن راه داده نخواهد شد. وسعت اين جزيره هشتصد هکتار است و به لحاظ بزرگی پنجمين جزيره از ۱۰۲ جزيره درياچه اروميه به حساب می آيد. هزينه تجهيز اين جزيره حدود ۲۰۰ ميليون تومان تخمين زده شده و کليه امور آن، مانند حمل و نقل و امکانات تفريحی و رفاهی، توسط زنان و برای زنان اداره خواهد شد. دليل انتخاب جزيره آرزو موقعيت جغرافيايی مناسب آن بوده و همچنين طبيعت ديدنی اين جزيره می‌تواند در جذب توريست به اين درياچه موفق باشد.
منبع: BBCPersian.com
اگر بخواهیم منصف باشیم، طرح خیلی بدی به نظر نمی‌رسد، ولی ای کاش قبل از تصمیم‌گیری قطعی برای اجرای آن، یک نظرسنجی انجام می‌شد تا معلوم شود میزان استقبال از «جزیره زنان» در سطح ایران (و یا در سطح گردشگرهای خارجی) چقدر است و اصلا انجام چنین طرحی مقرون به صرفه هست یا نه.
* همین مطلب به زبان انگلیسی
می‌دانید که سه نوع پلنگ در ایران یافت می‌شود؟یك نوع نژاد"ساكسی كالور Panthera pardus saxicolor" است كه در كوهستان‌های البرز و جنگل‌های شمال زندگی می‌کند. نوع دوم "میلانو Panthera pardus melanotica" است كه جثه‌ای كوچكتر و بدنی پر پشم‌تر دارد در قسمت‌های كویری و مركزی. حوالی استان فارس و خوزستان هم پلنگ دیگری را می‌توان یافت كه نام علمی‌اش "تولیانا Panthera pardus tulliana" است و رنگی روشن‌تر و جثه‌ای كوچك دارد. (به نقل از دكتر هدایت تاجبخش، استاد دانشگاه، موسس و مدیر موزه تاریخ طبیعی دارآباد). [توضیح: اسامی لاتین را من با جستجوی اینترنت پیدا کردم. شاید منظور دکتر تاجبخش millardi بوده‌است نه melanotica. مطمئن نیستم].
حدود دو سال و نیم پیش (زمستان ۸۲ فکر کنم) یک خبر بود در روزنامه همشهری که تنها یوزپلنگ ایران در باغ‌وحش تهران مرد! من خیلی کوتاه به این موضوع در یکی از مطالبی که نوشتم اشاره کردم (خانه هدایت). در مورد پلنگ ایرانی هم آمار درستی وجود ندارد. در سال ۸۳ تعداد پلنگ ایرانی ۵۵۰ تا ۸۵۰ قلاده تخمین زده شده که آماری روی خط قرمز است.
پلنگ ایرانی از نوع هندی و آفریقاییش بزرگتر است. حیات وحش ایران، به طور کلی، گریزپا تر از جاهائی مثل آفریقا یا کانادا است. به همین دلیل تهیه فیلم از جانورهای مخصوص ایران خیلی مشکل است و در ۱۱ سال گذشته کسی نتوانسته بود به طور تخصصی از پلنگ ایرانی فیلمبرداری کند. تا اینکه گروه فیلمبرداری پروژه "ایران؛ جهانی در یك مرز" توانست تا ۱۰ دقیقه به‌طور حرفه‌ای در روشنایی روز از یك پلنگ پیر فیلم بگیرد. ماجرا را از قول خبرگزاری میراث فرهنگی بخوانید:
ماجرا از آنجایی آغاز شد كه گروه فیلمبرداری «ایران؛ جهانی در یك مرز» (آرش اینانلو و عبدالرضا فرقانی) كه مدت‌هاست با همكاری یونسكو به دنبال ساخت فیلمی از حیات وحش است، برای فیلمبرداری از پلنگ ایرانی به منطقه "ماجراد" پارك ملی توران می‌روند.
سه روز اول هرچه می‌گردند، اثری از پلنگ نمی‌یابند. پس كومه‌ای (كمینگاه) می‌سازند كنار چشمه پریه تا حداقل فیلمی از "گورخر" یا جبیرهایی كه برای خوردن آب سوی چشمه می‌آیند، بگیرند.
شب از نیمه می‌گذرد و سرمای شب بیابان، حوالی صبح جای خودش را به زردی شعاع خورشید می‌دهد. فضای ساكت اول صبح، خواب طلب می‌كند، اما هر دو با تمام كمبود خوابی كه دارند، بیدار می‌مانند.
ساعت ۶:۱۰ صبح، ناگهان عبدالرضا حیوان غول‌پیكری را می‌بیند كه به سمت چشمه می‌آید. آرش را صدا می‌زند:«آرش!پلنگ!»هر دو خواب از سرشان می‌پرد و به تكاپو می‌افتند تا بر چهره این حیوان خجالتی زوم كنند و بتوانند از او فیلم بگیرند.
حیوان آرام آرام به سمت چشمه "پریه" حركت می‌كند. جمجمه بزرگش كه تقریبا هم‌اندازه یك ماده شیر است، نشان از كهولت سنش دارد. بعید نیست كه شكستگی دندان داشته باشد.
پلنگ آبی می‌خورد و همان گوشه زیر آفتاب می‌خوابد. ساعت گوشه تصویر دوربین ۱۰ دقیقه ضبط را نشان می‌دهد كه حیوان بلند می‌شود و می‌رود.
به گفته دكتر تاجبخش، این پلنگ از نژاد "ساكسی كالور" است كه جثه‌ای بزرگ دارد و طول بدن آن گاهی به سه و نیم متر نیز می‌رسد و اغلب این نژاد در حوالی كوهپایه‌های البرز و جنگل‌های شمال یافت می‌شود.
برچسب‌ها: طبیعت, میراث فرهنگی
¶ ۵:۱۵:۰۰ ب.ظ. 2 نظر
چند هفته پیش خبری روی بی‌بی‌سی خواندم با عنوان «ایرانی‌ها از اغلب کشورهای صنعتی جهان شادترند». البته به نظر من این عنوان خیلی برای مقاله مناسب نبود چراکه اصولا آن تحقیق برای اینکه ایرانی‌ها را با دیگر کشورهای صنعتی جهان مقایسه کند انجام نشده‌بود.اصل مقاله بر اساس تحقیقی است که بنیاد اقتصادهای نو و دوستداران زمین انجام داده و فهرستی شامل ۱۷۸ کشور جهان تهیه کرده است. در این فهرست، کشورها بر طبق یک سری معیارهائی به نام شاخص زمین شاد طبقه‌بندی شده‌اند.
نکته اول اینکه شاخص‌های به کار رفته همیشه قابل بحث هستند. هرکس بر اساس طرز تفکر خودش می‌تواند این شاخص‌ها را قبول داشته باشد یا اینکه نه. اگر نظر خوانندگان بی‌بی‌سی در مورد این مقاله را بخوانید خودتان به خوبی این موضوع را می‌بینید. اگر به لیست کشورها نگاهی بکنید، می‌بینید که مثلا رتبه ایران فاصله قابل توجهی با رتبه هلند ندارد. همانطور که گفتم شاخص‌های بکار رفته هم قابل بحث هستند. به این دلیل است که من فکر می‌کنم این مقاله برای مقایسه ایران با کشورهای دیگر منبع قابل اعتمادی نیست.
ولی نکته دوم اینجاست که، بر اساس شاخص‌های بکار رفته، کشور وانوآتو (Vanuatu) شادترین کشور جهان لقب گرفته است. من که تا حالا اسم این کشور را هم نشنیده‌بودم. به نقشه که نگاه کردم دیدم که وانوآتو یک جزیره کوچک در جنوب اقیانوس آرام و در شرق استرالیا است. به شما قول می‌دهم که به زودی تبلیغات زیادی برای جذب گردشگر به این کشور شروع شود. فقط یک کمی صبر کنید.
به هر حال امیدوارم که وانوآتو بتواند در آینده درآمد خوبی از گردشگری داشته باشد، و در عین حال گردشگران طبیعت زیبای آن را خراب نکنند.
